Stowarzyszenie
Wspólnota jest prywatnym stowarzyszeniem wiernych w rozumieniu Kodeksu Prawa Kanonicznego (kanony: 299, 305, 321-326). Powstanie stowarzyszenie aprobował i zatwierdził Statut Arcybiskup Damian Zimoń Metropolita Katowicki, 15 czerwca 2000 roku. Na podstawie przepisów art. 35, ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o stosunku Państwa do kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29. poz. 154 z późniejszymi zmianami) i ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. Nr 20. poz. 104 z późniejszymi zmianami) ma również osobowość prawną w państwie.
Katolickiej
Członkami są katolicy, którzy w pełni akceptują i przyjmują naukę Kościoła Katolickiego i starają się Mu być wierni. (Zobacz więcej: Zasady życia i Zobowiązania )
Wspólnoty
Członkowie wspólnoty żyją, pracują, podejmują codzienne obowiązki jak każdy przeciętny człowiek. Należą do niej małżeństwa, osoby samotne, kapłan. Każdy najpierw stara się wypełniać obowiązki zgodnie ze swoim stanem i sytuacją życiową. Wspólnota dotyczy głównie życia duchowego, wzajemnego dzielenia się wiarą i ubogacania nią innych. W miarę możliwości również wsparcia w życiu codziennym.
Cechą wyróżniającą członka wspólnoty są tzw. Zobowiązania. Chociaż różne sytuacje życiowe czasem nie pozwalają ich do końca wypełniać, to jednak jest to jego pragnieniem serca, a niemożność spełnienia poddaje odpowiedzialnemu za wspólnotę.
"Przyjaciele" wspólnoty, to osoby które w większym lub mniejszym stopniu starają się kierować Zasadami życia na tyle, na ile mogą lub potrzebują. Czynią to bez jakichkolwiek zobowiązań. (Zobacz więcej w IV rozdziale Zasad życia, szczególnie numery: 38-47)
Emmanuel
Członkowie wspólnoty przyjęli na siebie trudne zobowiązanie do "podporządkowania swojego życia ostatecznemu celowi jakim jest niebo; do głoszenia innym nadziei i do odsuwania od siebie wszelkiej formy rozpaczy - szczególnie w myśleniu o sobie samym - i poddawania się, nawet w najgorszym upadku, łasce Bożej". Innymi słowy, najprościej odpowiadając na pytanie o cel wspólnoty, trzeba by powiedzieć: NIEBO, czyli to, co powinno być celem każdego człowieka. O nim chcemy przypominać, dla niego żyć, nim się kierować... (Więcej w Zasadach życia szczególnie w numerze 11). Stąd szczególne umiłowanie modlitwy uwielbienia i Eucharystii.
Ruch Światło-Życie
Członkowie Wspólnoty jako fundament przyjmują formację podstawową w Ruchu Światło-Życie i czynnie posługują w ramach tego ruchu, szczególnie w archidiecezji katowickiej. Więcej o Ruchu: www.oaza.pl
